Het bedrag van een Baer-lening hangt rechtstreeks af van de waarde van de financiële activa die de lener als onderpand geeft. In tegenstelling tot een klassieke lening, waarbij het bedrag vaak wordt bepaald op basis van de aflossingscapaciteit van de lener, steunt de Baer-lening voornamelijk op de kwaliteit en de waarde van activa zoals aandelen, obligaties, beleggingsfondsen of andere effecten. In de regel leent de bank een percentage van de waarde van deze activa, gewoonlijk tussen 50 % en 80 %, afhankelijk van hun liquiditeit en het risico dat ze vertegenwoordigen. Zo zal de bank bij activa die als veilig en liquide worden beschouwd (bijvoorbeeld staatsobligaties of aandelen van grote ondernemingen) eerder geneigd zijn een hoger bedrag te lenen. Omgekeerd zal het geleende percentage lager zijn bij meer volatiele of minder liquide activa. Leners die over geen activa beschikken, betalen een jaarlijks inschrijvingsbedrag van 10.036 €, vrij van interest. Dit mechanisme stelt de bank in staat zich te beschermen tegen schommelingen in de waarde van de activa die door privéklanten als onderpand worden gegeven.